kambi kathakal Nishidha sangamam

ആ മഴയില്‍ ( ഒരു ചേച്ചിയുടെയും അനിയന്‍റെയും കഥ )

ഈ മഴയ്‌ക്കു വരാന്‍ കണ്ട നേരം.. ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ്‌ താരച്ചേച്ചി എന്റെ കയ്യില്‍ പിടിച്ചുകൊണ്ട്‌ കാവല്‍പുരയുടെ നേര്‍ക്ക്‌ ഓടി.. ഒരു കണക്കിനു വാതില്‍ തള്ളിത്തുറന്ന്‌ അകത്തുകയറിയപ്പോഴേക്കും ഞങ്ങള്‍ രണ്ടുപേരും നനഞ്ഞുകുതിര്‍ന്നിരുന്നു.

ശ്ശോ.. ആകെ നനഞ്ഞുകുതിര്‍ന്നു, ഞാന്‍ അപ്പോഴേപറഞ്ഞതല്ലേ ഒരു കുട എടുക്കാന്‍.

ചേച്ചി കിതപ്പടക്കിക്കൊണ്ടുപറഞ്ഞു. ഞാന്‍ മുഖമുയര്‍ത്തി ചേച്ചിയെ നോക്കി. അവളാകെ നനഞ്ഞു കുതിര്‍ന്നിരിക്കുന്നു. സുന്ദരമായ മൂക്കിന്‍ തുമ്പില്‍ ഒരു വെള്ളത്തുള്ളി ഇറ്റാന്‍ തയ്യാറായി നില്‍ക്കുന്നു. അവള്‍ ധരിച്ചിരുന്ന മഞ്ഞ ചുരിദാര്‍ നനഞ്ഞ്‌ ശരീരത്തോട്‌ ഒട്ടിക്കിടക്കുകയാണ്‌..

ഇനി എന്തുചെയ്യും? മഴ ഇപ്പോഴൊന്നും മാറുന്ന ലക്ഷണം കാണുന്നില്ല. ഞാന്‍ കൈയിലുണ്ടായിരുന്ന സഞ്ചി താഴെ വെച്ചിട്ട്‌ ഇരിക്കാനുള്ള സ്ഥലം തേടി.

ആഹാ.. നീ ഇരിക്കാന്‍ പോവുകയാണോ? ഏതായാലും നനഞ്ഞു നമുക്ക്‌ മഴ നനഞ്ഞുതന്നെ പോവാം. ഇവിടിങ്ങിനെ നനഞ്ഞു കുതിര്‍ന്നിരുന്നാല്‍ നല്ല ഒന്നാന്തരം പനിപിടിക്കും, പരീഷ കുളമാവുകയും ചെയ്യും.. ഇരൂ കൈകൊണ്ടും കാര്‍ക്കുന്തല്‍ കോതിയുണക്കാന്‍ ശ്രമിച്ചുകൊണ്ട്‌ ചേച്ചി പറഞ്ഞു.

ശരിയാണ്‌, തല തുവര്‍ത്താന്‍ ഒരു തോര്‍ത്തുമുണ്ടുപോലും ഇവിടെ കാണാനില്ല. ഒരു അരമണിക്കൂര്‍ നേരം ഈറനണിഞ്ഞ തുണികളുമായി ഇങ്ങനെ നിന്നാല്‍ പനിപിടിച്ചതുതന്നെ.. ചേച്ചിയുടെ നനഞ്ഞൊട്ടിയ അംഗലാവണ്യം ആസ്വദിച്ച്‌ കുറച്ചുനേരം ഇങ്ങനെ ഇരിക്കാമെന്ന്‌ മനക്കോട്ടകെട്ടിയതാണ്‌ , രണ്ടുദിവസ്സം കഴിഞ്ഞാല്‍ അവളുടെ പരീഷ തുടങ്ങും, പനി വന്നാല്‍ അതു കുളമാകും ഉറപ്പാ..

ശരി പോകാം വിഷമത്തോടെയാണെങ്കിലും ഞാന്‍ എഴുന്നേറ്റു.

മഴ കനത്തു പെയ്യാന്‍ തുടങ്ങിയിരുന്നു. കാവല്‍പ്പുരയുടെ മുറ്റത്തെല്ലാം വെള്ളം കേറിത്തുടങ്ങിയിരുന്നു. മുറ്റത്തെ മഴയിലേക്ക്‌ ഇറങ്ങുന്നതിനു മുമ്പ്‌ ചേച്ചി എന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക്‌ നോക്കി, ഒറ്റ ഓട്ടം കൊടുക്കാം ചിറ്റേടെ വീടെത്തിയിട്ടു നിന്നാല്‍ മതി.

തോട്ടത്തിനപ്പുറം ഒരു ചെറുതോടാണ്‌ തോടിനുകുറുകയെയുള്ള ചിറയിലൂടെ നടന്നുകയറി ഒരു രണ്ടുമിനിട്ടു നടന്നാല്‍ ചിറ്റയുടെ വീടാണ്‌.

ശരി.. റെഡി വണ്‍ ടു ത്രീ സ്‌റ്റാര്‍ട്ട്‌..www.kalikuttan.com

ഞങ്ങള്‍ മുറ്റത്തെ മഴയിലേക്കിറങ്ങി ജാതി മരങ്ങള്‍ക്കിടയിലൂടെ ഒറ്റയോട്ടം വെച്ചുകൊടുത്തു.

ചേച്ചീ നില്‍ക്ക്‌.. ഒന്നു പതുക്കെ പോ..കൈയ്യില്‍ സഞ്ചിയുള്ളതിനാല്‍ എനിക്കവളുടെയൊപ്പം ഓടിയെത്താന്‍ പറ്റുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല.

തോട്ടുവക്കത്തെത്തിയപ്പോള്‍ അവള്‍ പെട്ടെന്ന്‌ നിന്നു.. പിന്നാലെ ഓടിയെത്തിയ എന്റെ നേരെതിരിഞ്ഞ്‌ അവള്‍ ചിറയ്‌ക്കലേക്ക്‌ കൈ ചൂണ്ടി..

അവിടെ ചിറ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.. മലവെള്ളപ്പാച്ചിലില്‍ ഒഴുകിപ്പോതാണെന്നു തോന്നുന്നു. തോട്ടത്തില്‍ നിന്ന്‌ പുറത്തുകടക്കാനുള്ള ഏക വഴിയായിരുന്നു ആ ചിറ. ഇനിയിപ്പൊ എന്തുചെയ്യും, ഞാന്‍ കിതപ്പടക്കി ചോദിച്ചു..

പെട്ടെന്ന്‌ ആകാശം വിണ്ടുകീറി ഒരിടിവെട്ടി.

ചേച്ചി എന്റെ കൈയ്യില്‍ പിടിച്ച്‌ തിരിഞ്ഞ്‌ ഓടാന്‍ തുടങ്ങി.. കാവല്‍പുരയില്‍ എത്തിയതിനുശേഷമാണ്‌ അവള്‍ നിന്നത്‌.

മഴ മാറാതെ ഇവിടുന്നു വീട്ടില്‍ പോവാന്‍ പറ്റില്ല കുട്ടാ.. ചേച്ചി നസ്സഹായയായി പറഞ്ഞു.

( അടുത്ത പേജില്‍ തുടരും. next page button ചുവടെ ) www.kalikuttan.com