Saturday , January 21 2017
Home / kambi kathakal / ഹോട്ട് ഗേള്‍ അഭിരാമി – ഒരു കുടുംബ കഥ PART 3

ഹോട്ട് ഗേള്‍ അഭിരാമി – ഒരു കുടുംബ കഥ PART 3

ങാ…ശെരി…ശെരി…..’ അയാള്‍ പെട്ടെന്നു പടി കടന്നു. പിന്നെ വന്ന വഴിയ്ക്കു തിരിഞ്ഞു.

‘ സാറേ… തേവള്ളി… അങ്ങോട്ടല്ല….’ ഞാന്‍ ഉച്ചത്തില്‍ വിളിച്ചു പറഞ്ഞു.

‘ ങാ… അറിയാം… ഞാന്‍ പിന്നെ പൊയ്ക്കോളാം… ‘ രാരിച്ചന്‍ നടന്നു മറഞ്ഞു. അല്പം കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ ഒരു മോട്ടോര്‍സൈക്കിളിന്‍റെ ശബ്ദം അകന്നു പോകുന്നതും കേട്ടു.

‘ അവന്‍റമ്മേടെ…. എളുപ്പത്തിലങ്ങു കാര്യം കാണാമെന്നാ വിചാരിച്ചത്… ഈ രാജാമണി ഇവിടൊള്ള കാലം നീ സ്വപ്നം കാണത്തേയുള്ളു…’

ഞാന്‍ മനസ്സില്‍ വിചാരിച്ചുകൊണ്ട് പുസ്തങ്ങള്‍ അടുക്കി വെച്ചു, ഒരുങ്ങാന്‍ തുടങ്ങി. കോളേജില്‍ പോയേക്കാം… രണ്ടു പീരിയഡു പോകും എങ്കിലും അഭിരാമിയുടെ പീരിയഡു നില്‍ക്കാതിരിയ്ക്കുമല്ലോ. ഇളയമ്മ ഇപ്പോള്‍ ഭാവിയില്‍ തനിയ്ക്കു കിട്ടാവുന്ന ഭാഗ്യങ്ങളോര്‍ത്തു കിനാവുകാണുകയായിരിയ്ക്കും. രാക്ഷസി, അവര്‍ തിരിച്ചു വരുമ്പോള്‍ ഞാനിവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു എന്നറിഞ്ഞാല്‍ എന്തായിരിയ്ക്കും അവരുടെ പ്രതികരണം. ചിലപ്പോള്‍ ഞാന്‍ അഭിയേ പിടിയ്ക്കാന്‍ വേണ്ടി തങ്ങിയതാണെന്നു വരേ പറഞ്ഞുകളയും. സൂക്ഷിയ്ക്കണം. എന്തൊരു പൊല്ലാപ്പ്. പഠിയ്ക്കാന്‍ വന്ന എനിയ്ക്ക് ഇപ്പോള്‍ അതിനു നേരമില്ല.

കുറേക്കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ വാതിലില്‍ മുട്ടു കേട്ടു.

‘ തുറന്നോളൂ..? ഞാന്‍ വിളിച്ചു പറഞ്ഞു.

അഭിരാമി വാതില്പടിയില്‍ ഒരു തോര്‍ത്തുകൊണ്ട് മുടിത്തുമ്പു പിഴിഞ്ഞുകൊണ്ട് നില്‍ക്കുന്നു. അലസമായി ഇട്ടിരിയ്ക്കുന്ന പുതിയ ഹാഫ്സാരി. അതു മാറത്തേ ആ രണ്ടു മനോഹര ഗോളങ്ങളുടെ ഇടയില്‍ ചുരുണ്ടു കൂടിക്കിടക്കുന്നു. മുടിത്തുമ്പിലേ വെള്ളം വീണതുകൊണ്ടായിരിയ്ക്കും അതില്‍ ഒരെണ്ണത്തിന്‍റെ മുകളില്‍ ബ്ലൗസ് നനഞ്ഞൊട്ടിപ്പിടിച്ചിരിയ്ക്കുന്നു. പാവാടയ്ക്കും ബ്ലൗസിനുമിടയില്‍ വെളുത്ത തളിവയറിനും ഓമനത്വം തോന്നുന്ന പുക്കിള്‍ക്കുഴിയും എന്‍റെ നോട്ടം അവിടെയൊക്കെ പാറിനടന്നപ്പോള്‍ അവള്‍ ഹാഫ്സാരി വിതിര്‍ത്തി എല്ലായിടവും മറച്ചു.

‘ രാജാമണി… ഇപ്പോ ആരോടാരുന്നു വര്‍ത്താനം പറഞ്ഞത്…?…’

‘ ആ…. ഏതോ ഒരുത്തന്‍…  തേവള്ളീലേ വീടു തപ്പി അടുക്കള വാതിലില്‍ വന്നിട്ട് ഇടിയ്ക്കുന്നു…’

‘ ങേ… ഒരു അല്പം തടിയുള്ള… ഒരു ചുരുണ്ട മുടിക്കാരന്‍… കണ്ടാല്‍….’ അവള്‍ ഒന്നാലോചിച്ചു.

‘ നല്ല സുമുഖന്‍… ചെറുപ്പക്കാരന്‍… കാശുള്ളിടത്തേയാണെന്നു തോന്നുന്നു… എന്താ… അഭിയ്ക്ക് അയാളേ അറിയാവോ…?…’

‘ ഒരു പ്രാവശ്യം ഇവിടെ വന്നു കണ്ടിട്ടൊണ്ട്… അയാളാണെങ്കില്‍…ചെലപ്പം അഛനേ അന്വേഷിച്ചാരിയ്ക്കും….’

‘ ങൂം… അല്ല പിന്നെ… അഭി ആരോടോ… കൊറച്ചുമുമ്പേ… വര്‍ത്താനം പറേന്ന കേട്ടല്ലോ….’

‘ അതൊരു പൊട്ടന്‍… മൊയ്തു… ചുമ്മാ നടക്കുകാ…അഛനേ അന്വേഷിയ്ക്കാന്‍ വന്നതാ…. ‘ അവളുടെ വാക്കുകളില്‍ ദേഷ്യം.

‘ അല്ല…. ഒന്നു ചോദിച്ചാ… അഭിയ്ക്കു ദേഷ്യം തോന്നല്ല്…. മിനിയാന്നും ആ പൊട്ടന്‍ ഇവിടെ വരുന്നതു കണ്ടു…..ഇവിടെ രാമേട്ടനില്ലാന്നറിഞ്ഞിട്ടും ഈ. ആളുകളൊക്കെ… എന്തിനാ അന്വേഷിച്ചു വരുന്നേ….?…’

‘ ആ… എനിയ്ക്കറിയത്തില്ല… അവരോടു ചോദിച്ചാലറിയാം…..’

എന്നേ തുറിച്ചൊന്നു നോക്കിയിട്ട് അവള്‍ തിരിഞ്ഞു നടക്കാനൊരുങ്ങി. പക്ഷേ വീണ്ടും എന്നോടു ചോദിച്ചു.

‘ രാജാമണിയെന്താ ഇന്നു കോളേജില്‍ പോകാതിരുന്നത്…?….’

‘ രാവിലേ എഴുന്നേറ്റപ്പം മൊതലു ഭയങ്കര തലവേദന… ഇന്നലെ കെടന്നപ്പം പാതിരായും കഴിഞ്ഞൊത്തിരിയായാരുന്നു…. അതോണ്ടാരിയ്ക്കും…’ ഞാന്‍ നെറ്റിയ്ക്കു കയ് വെച്ചു.

‘ പഠിയ്ക്കുവാരുന്നോ… എന്നിട്ട് രാത്രീ ചായിപ്പില്‍ ലൈറ്റു കണ്ടില്ലല്ലോ…..?…’ അവളുടെ ചോദ്യം.

‘ അപ്പോ…അഭീം….?..’

‘ ങാ…രാത്രീല് ദാഹിച്ചപ്പം വെള്ളം എടുക്കാന്‍ ഞാന്‍ അടുക്കളേ പോയാരുന്നു…. ഒരെടത്തും ലൈറ്റില്ലാരുന്നു…’

‘ ഏയ്… രാമേട്ടന്‍റെ മുറീല്‍ ലൈറ്റു കണ്ടതു പോലെ എനിയ്ക്കു തോന്നി…. എളേമ്മേം ഒറങ്ങിക്കാണത്തില്ല… അപ്പം ഇന്നലെ ഇവിടെ എല്ലാര്‍ക്കും ശിവരാത്രിയാരുന്നു…അല്ലേ….’ ഞാന്‍ ചിരിച്ചു.

‘ ആ.. എനിയ്ക്കറിയത്തില്ല….’

നീരസത്തോടെ പറഞ്ഞിട്ട് അവള്‍ പെട്ടെന്നു തിരിഞ്ഞു നടന്നു.

ഞാന്‍ അവിടെയിരുന്നു ചിന്തിച്ചു. എന്തൊക്കെയോ തിരിമറികള്‍ ഇവിടെയുണ്ട്. ഇനി അമ്മയും മകളും കൊടുപ്പുകാരാണോ.  എല്ലാം കൂടെ ഒത്തുകളിയാണോ. ഏയ് അല്ല, എങ്കില്‍ പിന്നെ അഭിയെ കിട്ടാന്‍ വേണ്ടി രാരിച്ചന്‍ എളേമ്മയ്ക്ക് കൈക്കൂലി കൊടുക്കുമോ. ഏതായാലും കോളേജില്‍ പോയേക്കാം. നമുക്കു നമ്മുടെ കാര്യം.

അപ്പോള്‍ വാതില്‍ക്കല്‍ അഭിരാമി. അവള്‍ ഒരു ഗ്ലാസില്‍ വെള്ളവും രണ്ടു ഗുളികകളും നീട്ടി.

‘ ഊം…?… ഇതെന്തോന്നാ…?’ ഞാന്‍ ചോദിച്ചു.

‘ തലവേദനയ്ക്കൊള്ള ഗുളികയാ… കഴിച്ചിട്ട് കോളേജില്‍ പോകാന്‍ നോക്ക്… ഇല്ലേല്‍ അഛന്‍ എന്നോടായിരിയ്ക്കും ദേഷ്യപ്പെടുക….’

‘ ഓ… അഛന്‍ ദേഷ്യപ്പെടാന്‍… രാമേട്ടനോട് പറയാതിരുന്നാപ്പോരേ…’ ഞാന്‍ ഗുളികയും വെള്ളവും വാങ്ങി കസേരയില്‍ വെച്ചു. അവള്‍ പോകാന്‍ തിരിഞ്ഞു.

ഞാന്‍ വിളിച്ചു.

‘ അഭീ….’ അവള്‍ തിരിഞ്ഞു നിന്നു ചോദ്യഭാവത്തില്‍ എന്നേ നോക്കി.

‘ അഭിയ്ക്ക്… എന്നോട് എന്താ ഇത്ര ദേഷ്യം…..ഞാന്‍ വന്നത് ഇഷ്ടപ്പെട്ടില്ലെങ്കില്‍ ഞാന്‍ തിരിയെ പോയേക്കാം…. ഇവിടെ നിന്നു പഠിയ്ക്കാന്‍ രാമേട്ടന്‍ നിര്‍ബന്ധിച്ചപ്പോ… ഞാനൊത്തിരി സന്തോഷിച്ചു…. എളേമ്മ അരിശപ്പെട്ടാ…. മനസ്സിലാക്കാം…. നമ്മളു രണ്ടു പേരും കാണാന്‍ തൊടങ്ങിയത് ഇന്നലെയും ഇന്നൊന്നുമല്ലല്ലോ… അഭി ഒണ്ടല്ലോ പഴയ കളിക്കൂട്ടുകാരിയാണല്ലോ എന്നോര്‍ത്തപ്പം എനിയ്ക്കിവിടെ നില്‍ക്കാന്‍ താല്പര്യം തോന്നിപ്പോയി…. പേടിക്കണ്ട… പ്രേമമൊന്നുമല്ല…. കാരണം….. മീന്‍കാരീടെ മോന്…. ഗസറ്റഡുദ്യോഗസ്ഥന്‍റെ മോളോട് പ്രേമം എന്നാരെങ്കിലും കേട്ടാല്‍ എനിയ്ക്കു വട്ടാണെന്നേ പറയൂ… നമ്മളു നേരത്തേ കൂട്ടുകാരായിരുന്നു എന്നു മാത്രം ഓര്‍ത്താ മതി….. ‘

പറഞ്ഞു നിര്‍ത്തിയിട്ട് ഞാന്‍ അവളുടെ മുഖത്തേയ്ക്കു നോക്കി. അവള്‍ വെറുതേ വാതില്‍പ്പടിയില്‍ നോക്കി നില്‍ക്കുന്നു. ഞാന്‍ തുടര്‍ന്നു.

‘ അന്നത്തേ കുസൃതികള്‍ വല്ലതും അഭി ഇപ്പം ഓര്‍ക്കുന്നുണ്ടോ… അവസാനം ഞാന്‍ ഇവിടെ വന്നപ്പം…. അഭി ഇലുമ്പിപ്പുളി പറിയ്ക്കാന്‍ കേറിയതും… ചാടിയപ്പം പാവാട ഒടക്കിയതും…. അഭി നിന്ന ആ നില്‍പ്പും… എന്നിട്ട് അഭി എന്നോടു കരഞ്ഞു പറഞ്ഞു…. കണ്ടതൊന്നും ആരോടും പറയല്ലേന്ന്…. ഓര്‍ക്കുന്നൊണ്ടോ….?…’

‘ രാജാമണി പറേന്നത്… അന്ന് എന്‍റെ… ഇച്ചീച്ചി കണ്ടെന്നല്ലേ…’ അവള്‍ എന്നെ നോക്കാതെ ചോദിച്ചു.

‘ അതേ… അതു തന്നേ…. ഞാന്‍ അത് ഇന്നലെ കണ്ട പോലെയാ ഇപ്പളും എന്‍റെ മനസ്സില്…..അഭിയ്ക്കോ…?…’

അവളുടെ മുഖം ചുവക്കുന്നതും നാണം കൊണ്ട് മുഖം കുനിയുന്നതും ചിരിച്ചുകൊണ്ടോടിപ്പോകുന്നതും ഒക്കെ പ്രതീക്ഷിച്ചുകൊണ്ട് ഞാന്‍ ചോദിച്ചു. പക്ഷേ അവളുടെ മറുപടി എന്‍റെ എല്ലാ പ്രതീക്ഷകളും തകര്‍ത്തുകളഞ്ഞു.’( അടുത്ത പേജില്‍ തുടരും. next page button ചുവടെ ) www.kalikuttan.com

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *