Saturday , February 25 2017
Home / kambi kathakal / പണ്ണാണത്ത് ഭ്രാന്തന്‍ part 1

പണ്ണാണത്ത് ഭ്രാന്തന്‍ part 1

ഞാന്‍ എന്‍റെ കഥ പറയുകയാണ്. ഇത് എന്‍റെ കഥയല്ല, എന്‍റെ കുണ്ണ കുട്ടപ്പന്‍റെ കഥയാണ്. ഞാന്‍ ഒരു ഭാഗ്യവാന്‍ അല്ലെങ്കിലും, അവന്‍ ഒരു മഹാഭാഗ്യവാന്‍ ആണ്, ഞാന്‍ ചെല്ലുന്നിടത്തൊക്കെയും, പൂറും കൊതവും തുറക്കാന്‍ ചെറുപ്പക്കാരികളുടെയും, നെയ്ത്തള്ളമാരേയും, കൊച്ചമ്മമാരേയും ഒരുക്കിക്കിട്ടുന്നത്, അവന്‍റെ ഭാഗ്യം തന്നെയാണ്. കുണ്ണ ഭാഗ്യമില്ലാത്ത ഓരോത്തന്മാര്, മറുനാട്ടില്‍ കിടന്ന് വാണമടിക്കുമ്പോള്‍, അവന്‍റെയൊക്കെ വീട്ടിലെ പെണ്ണുങ്ങളുടെ മദന പുഷ്പങ്ങളില്‍ ധവള വൃഷ്ടി നടത്താന്‍, പച്ച മലയാളത്തില്‍ പറഞ്ഞാല്‍ കുണ്ണപ്പാലൊഴിക്കാന്‍ ഭാഗ്യം ലഭിക്കുന്നത് എന്‍റെ കുണ്ണ കുട്ടപ്പനെപ്പോലുള്ള കുണ്ണകള്‍ക്കാണ്.kalikuttan kambikathakal
ഞാന്‍ പല ജോലികള്‍ ചെയ്തു, പല ബിസിനസ്സുകള്‍ (എന്നു പറഞ്ഞാല്‍ ചെറുകച്ചവടങ്ങള്‍) ചെയ്തു. എല്ലാറ്റിന്‍റേയും അവസാനം എത്തിച്ചേരുന്നത്, എന്‍റെ ആ ഏരിയായിലെ പണ്ണല്‍ എപ്പിസോഡിന്‍റെ അവസാനവും, എന്‍റെ ജോലിയുടെയും ബിസിനസ്സിന്‍റേയും താല്‍ക്കാലിക അവസാനവും ആയിരിക്കും. പിന്നെ സ്ഥലം വിട്ട് വേറെ പണ്ണു മേച്ചില്‍പ്പുറങ്ങള്‍ തേടിപ്പോകും. നാറാണത്ത് ഭ്രാന്തനെപ്പോലെ ഒരു പണ്ണാണത്ത് ഭ്രാന്തന്‍. എന്‍റെ കടിഞ്ഞൂല്‍ പണ്ണല്‍ ആരംഭിക്കുന്നത്, ഞാന്‍ നന്നാകാന്‍ വേിയെന്നു പറഞ്ഞ്, എന്‍റെ വല്യമ്മച്ചി, അമ്മാച്ചന്മാരോട് പറഞ്ഞിട്ട് ഇട്ടുതന്ന ഒരു മുറുക്കാനും, സ്റ്റേഷനറിയും ഒക്കെച്ചേര്‍ന്ന ഒരു കടയുടെ അടുത്തായിരുന്നു. എന്‍റെ കട അവിടെത്തുടങ്ങാന്‍ തന്നെ കാരണം, ഞങ്ങളുടെ കുഗ്രാമത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ വിദ്യാഭ്യാസ സ്ഥാപനമായ പ്രൈമറി സ്കൂള്‍ എന്‍റെ കടയുടെ അടുത്തായിരുന്നു. ആ സ്കൂളില്‍ ആകെയുള്ള ജോലിക്കാര്‍ ഒരു മറിയാമ്മ എന്ന തടിച്ചി ഹെഡ്മിസ്റ്റ്രസും, ഒരു തങ്കപ്പന്‍ എന്ന മാഷും ഒരു തൂപ്പുകാരിയും മാത്രമാണ്. രാവിലെ പിള്ളാരുടെ കലപില, കലപില എന്ന ശബ്ദം കേള്‍ക്കാന്‍ തുടങ്ങും. കൂടുതലും ലംപ്സംഗ്രാന്‍റ് വാങ്ങാനും ഉച്ചക്കഞ്ഞി കുടിക്കാനും വേണ്ടി
മാത്രം വരുന്ന പാവപ്പെട്ട കുട്ടികള്‍. പിള്ളാരു വന്നു, കല്ലു മിട്ടായിയും, സ്ലേറ്റ് പെന്‍സിലും വാങ്ങിപ്പോയിക്കഴിഞ്ഞാല്‍ പിന്നെ ഒന്നുരു മണിക്കൂര്‍ ഞാന്‍ വെറുതെ മൂളിപ്പാട്ടും പാടിയിരിക്കണം. ഒരു ജീവിയെപ്പോലും കാണാന്‍ കൂടി കിട്ടില്ല. ഇങ്ങനെയുള്ള സമയത്താണ്, ഞാന്‍ എന്‍റെ കുണ്ണക്കുട്ടനെ കുറിച്ചാലോചിക്കാന്‍\ തുടങ്ങിയത്. മുമ്പ്, വാണം അടിക്കാന്‍ ഒരു വിഷയം കിട്ടാന്‍ ഒരു പാടും ഇല്ലായിരുന്നു. താഴെ തോട്ടില്‍ രാവിലെ 10 മണി വരെ നല്ല നല്ല ചരക്കുകളുടെ കുളിസീന്‍ കാണാമായിരുന്നു, വൈകിട്ട് കട്ടച്ചൂള പണിക്കാരിപ്പെണ്ണുങ്ങളുടെ കുളി സീനും കാണാമായിരുന്നു. ഇപ്പോള്‍ അതും ഇല്ല, വല്യ തള്ള പിടിച്ചു കടയിലും ആക്കി, എന്തു ചെയ്യാന്‍. ഞാന്‍ പഴയ ഓര്‍മകള്‍ അയവിറക്കി കടയുടെ അകത്തെ ചെറിയ മുറിയില്‍പ്പോയി ഒരു വാണം വിടാന്‍ ഒരുങ്ങുകയായിരുന്നു. അപ്പോഴാണ്, യാദൃശ്ചികമായി കടയുടെ ഒരു ഭാഗത്തുള്ള ഇത്തിരി വലിയ ദ്വാരം കത്. അതിലൂടെ ഒന്നു നോക്കാന്‍ തോന്നി. നോക്കിയപ്പോള്‍ കകാഴ്ച, നല്ല ഒരു വാണത്തിന്‍റെ വകയായിരുന്നു. നമ്മുടെ മറിയാമ്മ റ്റീച്ചര്‍ ചെറിയ കുറ്റിച്ചെടിയുടെ മറവില്‍ ഇരുന്ന് മൂത്രം ഒഴിക്കുകയായിരുന്നു. ആ കുഗ്രാമത്തില്‍ വിശാലങ്ങളായ പറമ്പുകള്‍ ഉള്ളപ്പോള്‍ സര്‍ക്കാര് എന്തിനു മൂത്രപ്പുര കെട്ടിക്കൊടുക്കണം (ആ മഹല്‍ സ്ഥാപനത്തിന് മൂത്രപ്പുര ഇല്ലായിരുന്നു). വെളുത്തു തടിച്ച അവരുടെ തുടകള്‍ക്കിടയില്‍ നിന്നും, നല്ല വേഗത്തില്‍ ചീറ്റി വന്നു കൊിരു ന്ന മൂത്രത്തിന്‍റെ ഉറവിടത്തിലെ ചുവന്ന കന്ത്, എന്നെ ചൂടാക്കി. ഞാന്‍ അവിടെ നില്‍ക്കുന്നത് അവര്‍ക്ക് കാണാന്‍ കഴിയില്ലായിരുന്നു. ഞാന്‍ അവിടെ നിന്നുകൊ്, ഒരു സെഞ്ചുറി വാണം മറിയാമ്മ സാറിനായ് സമര്‍പ്പിച്ചു. അന്നത്തെ ദിവസം അങ്ങനെ കഴിഞ്ഞു. പിറ്റെ ദിവസം വെള്ളം കോരാന്‍, അടുത്ത വീട്ടിലെ കിണറിന്‍റെ അടുത്തേക്ക് പോകുമ്പോള്‍, ഒരു പെണ്ണിന്‍റെ പുറകില്‍ നിന്നുള്ള കാഴ്ച കു കൊാണ്, ഞാന്‍ ചെല്ലുന്നത്. ഇതിനിടക്ക് ഞാന്‍ പറഞ്ഞോട്ടെ,( അടുത്ത പേജില്‍ തുടരും. next page button ചുവടെ ) www.kalikuttan.com

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *