kambi kathakal Other

തോട്ടത്തിലെ കളി

സ്കൂള്‍ അവധിയ്ക്ക് ഒരു കാട്ടുമുക്കിലെ കൃഷിയിടത്തില്‍ ഒറ്റയ്ക്ക് താമസിയ്ക്കുന്ന അമ്മായിയുടെ വീട്ടില്‍ കൃഷികാര്യങ്ങളില്‍ സഹായിക്കാന്‍ പോകേണ്ടി വന്ന ഗതികേടിനെ പഴിച്ചു കൊണ്ട് ഞാന്‍ ബസ് കയറി. ആ ഓണം കേറാമൂലയില്‍ ബസ്സിറങ്ങിയിട്ടും ഒത്തിരി മല, ഒറ്റയടി പാതയിലൂടെ സഞ്ചരിച്ചു വേണം അമ്മായിയുടെ പുരയിടത്തില്‍ എത്തിച്ചേരാന്‍. കാര്‍ഷികാവശ്യത്തിനു് വൈദ്യുതി ഗവണ്‍മെന്‍റ് ഉദാരമായി നല്‍കുന്നതില്‍
നിന്നു് ചോര്‍ത്തി, അമ്മായി വീട്ടില്‍ അത്യാവശ്യം വേണ്ട ലൈറ്റും ഫാനുമെല്ലാം
ഒപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്. വിധവയായ അവര്‍ എങ്ങിനെ അവിടെ ആ നാലഞ്ച് ഏക്കര്‍ പുരയിടത്തില്‍ ഒറ്റയ്ക്കു താമസിയ്ക്കുന്നു എന്നത് ആശ്ചര്യം തന്നെ. കഷ്ടി 40 വയസ്സ് പ്രായമേ ഉള്ളൂ, എങ്കിലും നല്ല അദ്ധ്വാനശീല ആയതിനാലാകാം ആ ഉറച്ച ശരീരത്തിനു് അത്രയൊന്നും പ്രായം തോന്നില്ല. അമ്മാവന്‍ പട്ടാളത്തില്‍ ഏതോ പാക്കിസ്ഥാനിയുടെ വെടിയുണ്ടയ്ക്ക് ഇരയായി, അമ്മായിയെ പെന്‍ഷനു് അര്‍ഹയാക്കി കാലയവനികയ്ക്കുള്ളില്‍ മറഞ്ഞിട്ട് അഞ്ച്പത്ത് വര്‍ഷത്തോളമായി. അങ്ങിനെ സര്‍ക്കാരില്‍ നിന്നു് പതിച്ചു കിട്ടിയ ആ
ഭൂമിയിലാണു് അമ്മായി ശിഷ്ടകാലം കഴിഞ്ഞുകൂടാന്‍ തീരുമാനിച്ചത്. ആയ കാലത്ത് അമ്മാവന്‍ ശരിയ്ക്കു കയറി കളിക്കാഞ്ഞിട്ടോ അതോ വേറെന്തിങ്കിലും പ്രശ്നമായിരുന്നോ എന്നറിയില്ല … അമ്മായിയ്ക്ക് ഒരു കുഞ്ഞുകാല്‍ കാണാല്‍ യോഗമുണ്ടായില്ല. ആറടി പൊക്കവും അതിനൊത്ത ശരീരവുമുള്ള ആജാനുബാഹു ആയ അമ്മായിയെ പട്ടാളം ജാനകി എന്നാണു് നാട്ടുകാര്‍ വിളിച്ചിരുന്നത്. അമ്മാവന്‍റെ പഴയ ഇരട്ടക്കുഴല്‍ തോക്കു്
അമ്മായിയ്ക്കും എടുത്ത് പ്രയോഗിക്കാന്‍ അറിയാം. ചെറിയ കാട്ടുമൃഗങ്ങളുടെ ശല്യം ഉണ്ടായാല്‍ നാട്ടുകാരെ സഹായിക്കാന്‍ അമ്മായി തോക്കുമായി ഇറങ്ങാറുണ്ട്. അങ്ങിനെ നാട്ടുകാര്‍ക്കിടയില്‍ അല്പം ഭയഭക്തി ബഹുമാനമൊക്കെ ഉള്ളതിനാലാകാം സ്വൈരമായി അവര്‍ക്കവിടെ ഒറ്റയ്ക്കു കഴിയാന്‍ സാധിയ്ക്കുന്നതിന്‍റെ രഹസ്യം. കാലിന്‍റെ ഇടയില്‍ പൂറുമായി പിറന്നു പോയാല്‍ പിന്നെ മരണം വരെ (മരിച്ചാലും പോസ്റ്റ്മാര്‍ട്ടത്തിനു് കിടത്തിയിരിയ്ക്കുന്നവളുടെ കാലിന്‍റെ ഇടയില്‍ പോലും പരുതുന്നു വിരുതര്‍) അത് കാത്തു സൂക്ഷിക്കാന്‍ അവര്‍ പെടുന്ന പാട് അവര്‍ക്കേ അറിയൂ. അങ്ങിനെയുള്ള നമ്മുടെ നാട്ടില്‍ ആ കാട്ടുമുക്കില്‍ അമ്മായി സസ്സുഖം ഒറ്റയ്ക്ക് വാഴന്നിടത്തേയ്ക്കാണു് ഞാന്‍ ചെല്ലുന്നത്.

പട്ടാളത്തിന്‍റെ വീട്ടില്‍ എത്തിപ്പെടുവാന്‍ വിഷമമുണ്ടായില്ല, നാട്ടുകാര്‍ക്കു് എല്ലാം സുപരിചിതയാണല്ലോ. രണ്ടുമൂന്നു് വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്കു് ശേഷമാണു് ഞാന്‍ അമ്മായിയെ കാണുന്നത്. മുന്‍പ് കണ്ടിരുന്നതിനേക്കാള്‍ ചെറുപ്പമായിട്ടുണ്ടെന്നു് തോന്നി. ചുറ്റുപാടൊന്നും വായില്‍ നോക്കാനും അതോര്‍ത്ത് വാണമടിക്കാനും ഇരകള്‍ ഒന്നും കിട്ടുകില്ല എന്നു തോന്നലാകാം അങ്ങിനെ ചിന്തിപ്പിച്ചതെങ്കിലും, പിന്നീടുള്ള അവിടത്തെ എന്‍റെ താമസം ആ ധാരണകളെല്ലാം മാറ്റിമറിച്ചു. അമ്മായി പുരയിടത്തിലെ ജോലികള്‍ എല്ലാം കഴിച്ച് വിശ്രമിയ്ക്കുമ്പോളാണു് ഞാന്‍ എത്തിപ്പെട്ടത്. ചുണ്ടിനുമുകളില്‍ അല്പം മീശ കറുത്ത് യവ്വനത്തിലേയ്ക്ക് കാലൂന്നിയ എന്നെ കണ്ട് അവര്‍ അത്ഭുതത്തോടെ നോക്കി.
നീയങ്ങ് വളന്നു പോയല്ലോടാ മോനേ…!!! എന്‍റെ കൊച്ചേട്ടന്‍റെ ചെറുപ്പത്തിലെ അതേ രൂപം. മരിച്ചു പോയ എന്‍റെ അച്ഛനെ പറ്റിയാണവര്‍ ഓര്‍ക്കുന്നത്. അവര്‍ എല്ലാം മറന്നു് എന്നെ വന്നു കെട്ടിപ്പുണര്‍ന്നു. അല്പം വിയര്‍പ്പുമണം അനുഭവപ്പെട്ടെങ്കിലും ആ മണത്തോട് എന്തോ ഒരു പ്രതിപത്തി എനിയ്ക്ക് തോന്നി. അവരുടെ കല്ലുമുലകള്‍ എന്‍റെ മാറില്‍ അമര്‍ന്നതിന്‍റെ
സുഖം കൊണ്ടാകാം. അമ്മ കൊടുത്തു വിട്ടിരുന്ന മീന്‍ അച്ചാറും, ഇറച്ചി
ഒലര്‍ത്തിയതിന്‍റേയും മറ്റും പൊതികള്‍ ഞാന്‍ അമ്മാവിയ്ക്ക് കൈമാറി.
കുശലാന്വേഷണങ്ങളും മറ്റും കഴിഞ്ഞ് അമ്മാവി പറഞ്ഞു…

മോനു് കുളിക്കണ്ടെ…..?

ങ്ഹാ …. ബസ്സിലിരുന്നു് ആകെ മുഷിഞ്ഞിട്ടുണ്ട്…

വാ നമുക്കു് പറമ്പിലോട്ട് പോകാം…

ഈ സന്ധ്യയ്ക്കോ… ഇവിടെ കുളി മുറിയില്ലേ…

കുളിമുറിയൊക്കെയുണ്ട് … പിന്നെ നമുക്കു് കുറച്ചു നേരം പമ്പിന്‍റെ മോട്ടോര്‍ ഓടിക്കണം. അപ്പുറത്തെ കാര്‍ത്തൂനു് വെള്ളം കൊടുക്കാനാ….

സമീപ പ്രദേശത്ത് വെള്ളത്തിനു് ബുദ്ധിമുട്ടുള്ളവര്‍ക്കു് അമ്മായിയുടെ കിണറ്റില്‍ നിന്നു് വെള്ളക്കച്ചവടവുമുണ്ട്. മണിക്കൂറിനു് കണക്കു പറഞ്ഞ് മോട്ടോര്‍ അടിച്ചു കൊടുക്കും. വെള്ളം തിരിച്ചു വിടുന്നതിനു് വേണ്ട ചാലുകളും മറ്റും തയ്യാറിക്കിയിട്ടുണ്ട്. ആവശ്യക്കാരുടെ ചാലിലേയ്ക്ക് തിരിച്ചിട്ടു കൊടുത്താല്‍ മതി. വിളവെടുപ്പ് കഴിഞ്ഞേ കാശൊക്കെ കിട്ടൂ എന്നു മാത്രം. അമ്മായിയുടെ ഇറിഗേഷന്‍ പ്രോജെക്റ്റ്….

വാടാ പേടിത്തൊണ്ടാ…. നമുക്കു് മിണ്ടീം പറഞ്ഞുമിരിക്കാല്ലോ… കുളിയും അലക്കും തരുമ്പോഴേയ്ക്കും… കാര്‍ത്തൂന്‍റെ ഒരു മണിക്കൂര്‍ വെള്ളവും ആയിക്കോളും.

30 ഹോഴ്സ് പവറിന്‍റെ കൂറ്റന്‍ മോട്ടോറാണു്, കുളം പോലുള്ള ഒരു കിണറും, ഒരിക്കലും വറ്റില്ലാത്രെ… വെള്ളം പമ്പ് ചെയ്ത് വീഴുന്നിടം വലിയ ഒരു വെള്ളച്ചാട്ടത്തിന്‍റെ പ്രതീതി. അതിനോട് ചേര്‍ന്നു് തന്നെയാണു് അമ്മായിയുടെ അലക്കുകല്ലും മറ്റും. സമീപ പ്രദേശമെല്ലാം കുറ്റാകൂരിരുട്ടാണു്… ദൂരെയെവിടേയോ മിന്നാം മിനുങ്ങ് പോലെ കാണുന്ന വെളിച്ചമാണു് അടുത്ത അയല്‍ക്കാര്‍. ഈ അമ്മാവിയുടെ ഒരു ധൈര്യം.

അമ്മായി ഇവിടെ നിന്നാണോ ഒറ്റയ്ക്ക് നിന്നു് കുളിക്കുന്നത് …. അതും ഈ രാത്രീല്…ആരു കാണാനാടാ… ഈ കാട്ടില്…

എന്നാലും ഒറ്റയ്ക്ക്…

ഇവന്‍ ഒരു മണുക്കൂസനാ…. ഇവിടങ്ങളില്‍ എല്ലാവരും ഇങ്ങനെയൊക്കെ തന്ന്യാ…
നീയൊക്കെ പട്ടണത്തിലെ കുളിമുറി മാത്രേ കണ്ടിട്ടുള്ളൂ… ഇവിടെ ഒക്കെ കൊളവും കൊക്കുര്‍ണികളുമൊക്കെയാ, തുണി അലക്കാനും കുളിക്കാനുമെല്ലാം… അമ്മായി മുഷിഞ്ഞ തുണികളെല്ലാം സോപ്പ് തേച്ച് തിരുമ്മാന്‍ തുടങ്ങി. നീയാ പൈപ്പിന്‍റെ ചോടെ നിന്നു് കുളിച്ചോടാ…

( അടുത്ത പേജില്‍ തുടരും. next page button ചുവടെ ) www.kalikuttan.com